Cztery Ewangelie (oryg. fr. Les Quatre Évangiles) – ostatni, niedokończony cykl powieściowy Émile’a Zoli, pisany w okresie od 1898 do śmierci pisarza w 1902. Zola chciał, aby Cztery Ewangelie stanowiły opis rzeczywistości idealnej, marzeń, uzupełniający cykl Rougon-Macquartowie (przedstawienie tego, co jest) oraz trylogię Trzy miasta (refleksję nad pozycją religii w życiu człowieka). Do śmierci pisarz zdołał ukończyć trzy pierwsze tomy: Płodność, Pracę i Prawdę oraz jedynie naszkicować tom czwarty Sprawiedliwość.
Okoliczności powstania utworu Cztery Ewangelie zostały zaplanowane jako bezpośrednia kontynuacja cyklu Trzy miasta, a ich głównymi bohaterami mieli być synowie Piotra i Marii Fromentów, z których pierwszy urodził się w finale powieści Paryż. Zola początkowo planował tylko trzy powieści, pomysł Prawdy narodził się pod wpływem bieżących wydarzeń związanych ze sprawą Dreyfusa.
Pisarz nazywał Cztery Ewangelie naturalnym zwieńczeniem całego dzieła swojego życia, ukazaniem ideału i celu ludzkich dążeń po dokonaniu krytyki istniejącego stanu rzeczy. Deklarował również, że w cyklu tym rezygnuje z metody naturalistycznej na rzecz liryzmu i potęgi wyobraźni, ograniczonej jedynie zasadą zgodności z osiągnięciami naukowymi.