Model Harris-Todaro – model wykorzystywany w rozwoju gospodarczym. Wyjaśnia pewne kwestie dotyczące migracji z obszarów wiejsko-miejskich.
Model opiera się na decyzji o migracji na podstawie oczekiwanych różnic w dochodach pomiędzy obszarami wiejskimi i miejskimi, a nie samej różnicy płac. Oznacza to, że decyzja o migracji z terenów wiejskich do miejskich, w kontekście wzrostu bezrobocia miejskiego, będzie ekonomicznie racjonalna, jeżeli spodziewany dochód osiągnięty w mieście przekroczy dochód otrzymywany na wsi.
Przegląd Model zakłada, że równowagi zostaną osiągnięte, gdy oczekiwane wynagrodzenie w obszarach miejskich, skorygowane o wskaźnik bezrobocia, jest równe krańcowej produktywności pracownika rolnego. Model zakłada, że bezrobocie nie istnieje w wiejskim rolnictwie. Ponadto zakłada się, że wiejska produkcja rolna i rynek pracy są bardzo konkurencyjne. W rezultacie płaca w obszarach wiejskich jest równa krańcowej produktywności rolnej. Równowaga migracji z obszarów wiejskich do miejskich będzie utrzymana, gdy oczekiwana płaca w obszarach miejskich będzie równa wiejskim dochodom.