Rewolucja irlandzka – wielomiesięczny konflikt o niepodległość Irlandii toczony przez ludność irlandzką przeciwko brytyjskiemu panowaniu w Królestwie Irlandii w 1798 roku.
Tło historyczne Wyznająca w większości katolicyzm ludność Irlandii w wielu dziedzinach życia spychana była na margines na skutek wprowadzonego ustawodawstwa karnego (Penal Laws). Katolicy w Irlandii nie posiadali prawa skargi na urzędy państwowe ani też prawa wstępowania do armii, nie mogli też głosować w wyborach, jak również posiadać jakiejkolwiek broni. Prawa te wymierzone były również w protestantów, którzy opowiadali się przeciwko państwowemu Kościołowi Irlandzkiemu (regionalnemu odpowiednikowi Kościoła Anglikańskiego). Korzystając z przywilejów Anglicy starali się umocnić swoją władzę w całym kraju.
Społeczeństwo irlandzkie, przede wszystkim najbardziej wykształcone warstwy wyznawało francuskie idee agitacyjne bądź też skupiało uwagę na amerykańskiej wojnie niepodległościowej, dzięki czemu w kraju coraz częściej do głosu dochodzić zaczęły hasła liberalne. Francuskie poparcie dla Amerykanów w wojnie niepodległościowej zmusiło Koronę brytyjską do wysłania na kontynent amerykański licznych kontyngentów wojskowych.