otwarto na nim 2 kierunki studiów: budownictwa miejskiego i przemysłowego oraz budowy dróg i ulic. W 1968 otrzymał on na swoje potrzeby budynek przy ul. Grodzkiej.
Ustawa o szkolnictwie wyższym z 1968 r. zrównała pod względem praw i obowiązków Wyższe Szkoły Inżynierskie ze szkołami akademickimi, na czym zyskała bydgoska uczelnia. W latach 1971–1974 uzyskała ona prawo prowadzenia jednolitych studiów magisterskich na kierunkach: budownictwo lądowe, technologia mechaniczna, telekomunikacja, technologia chemiczna i elektrotechnika.
Konsekwencją rozwoju uczelni był wzrost liczby studentów i pracowników. O ile w 1961 r. w WSI kształciło się ogółem 315 studentów, to w 1966 r. liczba studiujących wynosiła 1836, a w 1971 – 3456 osób. W 1971 r. w WSI zatrudnionych było ogółem 472 pracowników, w tym 163 nauczycieli akademickich. 18 listopada 1968 Wyższej Szkole Inżynierskiej w Bydgoszczy nadano imię Jana i Jędrzeja Śniadeckich.