Biskup Michał nadał klasztorowi żukowskiemu prawo do pobierania należnych mu dotąd dziesięcin ze wszystkich wsi, będących własnością norbertanek z ŻukowaPommerellisches Urkundenbuch, wyd. M. Perlbach, Danzig 1882, nr 91, s. 79. 1249 – kolejna wzmianka w dokumencie Świętopełka II w którym wieś występuje pod nazwą Obluse. Świętopełk potwierdza przynależność Obłuża do zakonu Norbertanek, choć wcześniej podarował połowę Kępy Oksywskiej wraz z Obłużem oliwskim CystersomPerlbach, s. 110. 1253 – Biskup Wolimir ustala zasięg parafii Oksywie (Oxiviam). W dokumencie występuje Obluze wraz z wsiami Vicomino, Pogoze, Gdinam, Dambegoze, Cosacouo, Mosci, Pirwosino i innePerlbach, s. 157. 1282, 12 grudnia – Mestwin II potwierdza przynależność Kępy Oksywskiej (w tym wsi Oblusze) do klasztoru Norbertanek w ŻukowiePerlbach, s. 304–305. 1295, 15 sierpnia – król Polski Przemysław II wobec trwającego sporu o ziemie pomiędzy oliwskimi Cystersami a żukowskimi Norbertankami ponownie potwierdza przynależność wsi Oblusze do zakonu NorbertanekPerlbach, s. 475–476. 1655 – na szwedzkiej mapie pojawia się nazwa VobusKitowski, s. 13. 1772 – Pomorze Gdańskie z racji pierwszego rozbioru Polski dostało się pod panowanie pruskie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Obłuże · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.