Po zakończeniu negocjacji ustalono, że wybory odbędą się 13 stycznia 1257 we Frankfurcie nad Menem. Jako pierwsi przybyli arcybiskup Trewiru i książę saski. Obaj należeli do zwolenników kandydatury kastylijskiej. Nie wpuścili do Frankfurtu arcybiskupa kolońskiego i palatyna reńskiego, którzy w tej sytuacji rozbili obóz poza miastem i wezwali do odbycia wyborów. Ich apel został zlekceważony. Wówczas zwolennicy kandydatury angielskiej uznali, że mogą sami dokonać elekcji i wybrali na króla Ryszarda z Kornwalii głosami arcybiskupów Kolonii i Moguncji oraz palatyna reńskiego.
Niejasne było stanowisko króla czeskiego Przemysła Ottokara II. Ze względów rodzinnych bliższa mu była kandydatura kastylijska. Matka Alfonsa X i matka Przemysła Ottokara II były siostrami. Monarcha czeski nie pozwolił się przekupić żadnej ze stron i nie wysunął żadnych żądań. Początkowo jego posłowie uznali za króla Ryszarda z Kornwalii. Po pewnym czasie jednak zmienił zdanie i zdecydował się poprzeć kandydaturę kastylijską. 1 kwietnia 1257 we Frankfurcie nad Menem Alfons X został wybrany na króla głosami arcybiskupa Trewiru, księcia saskiego, margrabiego brandenburskiego i króla czeskiego.