thumb|Auzoniusz (XVII-wieczny portret fikcyjny) Auzoniusz, Decimus Ausonius Magnus (ur. ok. 310 w Burdigali, zm. po 393) – starożytny poeta i retor.
Życiorys Auzoniusz był synem Juliusza Auzoniusza (Iulius Ausonius, ok. 290–378), lekarza greckiego pochodzenia. Jego matka Emilia Eonia (Aemilia Aeonia), córka Cecyliusza Argicjusza Arboriusza (Caecilius Argicius Arborius) miała przodków z obu stron wywodzących się z arystokratycznych rodzin z południowo-zachodniej Galii. Kształcił się najpierw przez pewien czas w Tolosie pod okiem wuja Arboriusza (Aemilius Magnus Arborius), który był retorem w Konstantynopolu i kształcił jednego z synów Konstantyna Wielkiego. Później Auzoniusz kontynuował naukę w Burdigali. Około 334 otrzymał stanowisko gramatyka, a następnie retora w szkole w rodzinnym mieście.
W 364 roku, jako znany w całej Galii nauczyciel, został wychowawcą Gracjana syna cesarza Walentyniana I, na jego dworze w Trewirze. Wziął udział w wyprawie Walentyniana przeciw Alemanom w latach 368–369. W 370 został comesem, a w latach 375–378 jako quaestor sacri palatii był odpowiedzialny za przygotowywanie praw. W 378 został prefektem pretorium Galii, podczas gdy jego syn Hesperiusz był prefektem pretorium Italii, Ilirii i Afryki. W 379 sprawował konsulat.