W językach, w których składni jest zawarte definiowanie dodatkowych punktów wejść do podprogramu, często rozróżnia się: ingresję główną – pierwszy punkt wejścia, odpowiadający pierwszej instrukcji w bloku kodu podprogramu ingresje poboczne – dodatkowo zdefiniowane punkty wejść wewnątrz bloku podprogramu.
Deklarowanie ingresji Sposób deklarowania ingresji zależny jest od składni konkretnego języka programowania. Dla ingresji głównej nie ma odrębnej deklaracji i wynika ona wprost z definicji podprogramu jako początek bloku kodu tego podprogramu. Dla ingresji pobocznych polega zasadniczo na umieszczeniu w odpowiednim miejscu kodu źródłowego podprogramu deklaracji ingresji o postaci analogicznej z nagłówkiem (prototypem) podprogramu, stosowanym w danym języku programowania. Zwykle stosowane jest jednak, w celu odróżnienia ingresji pobocznej od deklaracji podprogramu, inne słowo kluczowe identyfikujące taką deklarację. Przykładowo w języku PL/I zamiast słowa PROC (deklarującego ingresję główną), stosuje się słowo ENTRYJan Bielecki, Rozszerzony PL/I i JCL w systemie OS/RIAD, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1986, Seria: Biblioteka Informatyki, .