Taka deklaracja ingresji pobocznej ma postać: lista_ingresji_(identyfikatorów): ENTRY[(lista_parametrów)][lista_fraz]; Należy podkreślić, że każda ingresja może mieć różne parametry i atrybuty wyszczególnione na liście fraz.
Fortran Deklaracja kolejnego punktu wejścia do podprogramu w Fortranie (Fortran 77), ma postać: ENTRY identyfikator_ingresji lista_parametrów
Basic W języku Basic, w szczególności starszych wersjach, np. dla komputerów ośmiobitowych, jedyną formą podprogramów były bezparametrowe bloki kodu wywoływane instrukcją GOSUB, identyfikowane numerem wiersza, a powrót następował po napotkaniu instrukcji RETURN. Taki sposób definiowania podprogramów umożliwiał tworzenie wielu punktów wejść: 10 … 20 GOSUB 100 30 … 40 GOSUB 120 50 … 100 REM początek podprogramu 110 … 120 REM ingresja poboczna 130 … 140 RETURN Ingresja główna dla tak skonstruowanego podprogramu znajduje się w linii 100, a ingresja poboczna w linii 120, co nie ogranicza możliwości tworzenia większej liczby ingresji pobocznych.