Stanisław Kowalczyk (ur. 1914, zm. 22 maja 1990), polski lekarz weterynarii, pracownik naukowy Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się na terenie późniejszego powiatu kolneńskiego na Podlasiu. W czasie nauki w Gimnazjum Państwowym im. Tadeusza Kościuszki w Łomży był aktywnym sportowcem oraz udzielał się w szkolnej orkiestrze (grał na tubie); egzamin dojrzałości zdał w 1935. Podjął niebawem studia na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego. Ze względu na trudności materialne pracował jednocześnie jako motorniczy nocnych kursów tramwajowych w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym. Do chwili wybuchu II wojny światowej zdołał ukończyć trzy lata studiów weterynaryjnych.
W sierpniu 1939 został zmobilizowany. W stopniu podporucznika dowodził plutonem taczanek w 18 Dywizji Piechoty (stacjonującej w czasie pokoju w Łomży). W czasie kampanii wrześniowej w okolicach Zambrowa trafił do niewoli niemieckiej, ale z obozu jenieckiego w Prusach Wschodnich udało mu się zbiec. W 1942 został zaprzysiężony do służby w Armii Krajowej pod pseudonimem Rózga. Służył m.in. jako szef uzbrojenia w oddziale partyzanckim dowodzonym przez Stanisława Cieślewskiego "Lipca".