thumb|Nagrobek Stanisława Nędzy-Kubińca na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem Stanisław Nędza-Kubiniec (ur. 2 kwietnia 1897 w Kościelisku k. Zakopanego, zm. 7 listopadaDatę: 27 listopada - podaje Bartelski. 1976 w Zakopanem) – polski rolnik, cieśla, poeta i prozaik.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Zofii. Po matce prawnuk Sabały. Ukończył szkołę ludową. Debiutował jako poeta w 1912 roku na łamach czasopisma „Cepy”.
Po wybuchu I wojny światowej ochotniczo zgłosił się do Legionów Polskich (nieprzyjęty z powodu młodego wieku i złego stanu zdrowia). Służąc od 1915 w armii austriackiej dostał się do niewoli rosyjskiej. Jako jeniec pracował na Ukrainie i Syberii. W latach 1917–1918 walczył w rewolucji bolszewickiej w polskich czerwonych oddziałach, za co (po nielegalnym powrocie do Polski) był skazany na pół roku twierdzy wojskowej w Przemyślu.
W latach 1918–1920 służył w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, w 2 pułku strzelców podhalańskich, dostał się pod Kijowem do radzieckiej niewoli, w której przebywał do 1922.
Od 1923 działał w PSL „Piast”, następnie Stronnictwie Ludowym oraz ZMW RP „Wici” w powiecie Nowy Targ.