Następnie Serbski został wybrany adiunktem w nowo powstałej uniwersyteckiej Klinice Psychiatrii im. Abrama Morozowa. W 1890 roku w pracy Typy zaburzeń psychicznych, opisywane pod nazwą katatonii wykazał, że katatonia jest jedynie objawem, a nie samodzielną jednostką chorobową, oraz opisał jej związki z hebefreniąvitaminov.net. Praca ta koncentrowała się także na badaniach nad wczesną demencją, splątaniem i "ostrą paranoicznoją", związaną z ostrymi atakami schizofrenii. W 1891 obronił pracę doktorską zatytułowaną Typy zaburzeń psychicznych, opisywane pod nazwą katatonii. Badania krytyczne i kliniczne. Korsakow w swojej opinii z 21 marca 1891 na temat tej pracy stwierdził, iż jest ona jedną z najlepszych w całej rosyjskiej literaturze psychiatrycznej. W 1892 Serbski otrzymał tytuł docenta.
W latach 1892–1900 był wykładowcą na kursie psychiatrii sądowej dla studentów prawa (był to pierwszy tego typu kurs w Rosji); kurs ten składał się z 2 części: prawodawstwo w zakresie pacjentów chorych psychicznie oraz psychiatria kliniczna. Był autorem dwutomowej Psychiatrii sądowej;