Cztery z tych pięciu podziałów mają określone granice geograficzne: regiony, regiony językowe, prowincje i gminy. Natomiast w przypadku wspólnot sprawa jest bardziej skomplikowana. Zostały one bowiem powołane jako instytucje, w których kompetencji leży dbanie o rozwój języka i kultury. Ale zgodnie z prawem nie odnoszą się one do żadnej grupy ludności ani terytorium. Z drugiej strony mają one wyznaczony dokładnie obszar, na którym mogą legalnie działać: wspólnota flamandzka na terenie Flandrii i w Brukseli, francuska – na większości obszaru Walonii i w Brukseli, a niemieckojęzyczna – w niewielkiej części prowincji Liège (Walonia), przy granicy z Niemcami.
Wspólnoty Belgii: Wspólnota Flamandzka () Wspólnota Francuska () Wspólnota Niemieckojęzyczna ()
Regiony językowe Belgii: Region francuskojęzyczny (język francuski) Region niderlandzkojęzyczny (język flamandzki) Dwujęzyczny Region Brukseli (francusko-flamandzki) Region niemieckojęzyczny Belgii
Regiony autonomiczne Belgii (NUTS-1): border|23px Region Flamandzki (Vlaams Gewest / Région flamande / Flämische Region) border|23px Region Waloński (Région wallonne / Waals Gewest / Wallonische Region) border|23px Region Stołeczny Brukseli (Région de Bruxelles-Capitale / Brussels Hoofdstedelijk Gewest / Region Brüssel-Hauptstadt)