Praga i Zurych (1912–1913), Niemcy (1914–1933) Po doktoracie, w 1912 roku, przeniósł się – za Albertem Einsteinem – na Uniwersytet Karola w Pradze, a w następnym roku – na Politechnikę w Zurychu (ETH). W Szwajcarii zawarł znajomość z takimi wybitnymi fizykami, jak Paul Ehrenfest i Max von Laue. W tym czasie jego finansowa niezależność pozwoliła mu obrać miejsce pracy bez oglądania się na osiąganie większych korzyści materialnych. W roku 1913 otrzymał w Wyższej Szkole Technicznej w Zurychu venia legendi, czyli prawo prowadzenia własnych odczytów. Stał się tym samym tzw. Privatdozent, co uprawniało go do wykładania na uniwersytetach jednak bez prawa do wynagrodzenia za przeprowadzane wykłady.

W latach pierwszej wojny światowej, od sierpnia 1914 do jej zakończenia, służył w różnych jednostkach technicznych armii pruskiej, początkowo jako szeregowy w PMC, a następnie jako podoficer. Po klęsce Prus powrócił do Frankfurtu, gdzie nadal pracował naukowo. Habilitował się we Frankfurcie w roku 1915. Od roku 1919 współpracował z Maxem Bornem.