Robert von Mohl sprzeciwiał się ścisłemu podziałowi władz, ponieważ uważał taki stan za nielogiczny. Uważał, że władza państwowa jest jedna i niepodzielna, a rozgraniczone mogą być jej zadania na ustawodawcze, wykonawcze i sądownicze. Pogląd ten we współczesnej historii prawa głosi także Prof. Jan Baszkiewicz („Powszechna historia ustrojów państwowych, Gdańsk 2002).

Robert von Mohl podkreślał wielokrotnie, iż dobre funkcjonowanie państwa, powodzenie decentralizacji jest uwarunkowane poziomem umysłowym społeczeństwa (wykształceniem, poziomem oświaty). Podobnie wypowiadał się Johann Gottlieb Fichte w „Powołaniu człowieka” z 1800 r. Mohl dodawał, że ustrój danego państwa musi być dopasowany do stanu danego społeczeństwa, wskazując przy tym na zaburzenia w państwach Ameryki Łacińskiej. Krytycznie też odnosił się do ustroju USA, krytykował niewolnictwo, zauważał np. sztuczność granic stanów.