Żadne z nich nie domyśla się, że nauczycielce chodzi o terrorystyczny atak na wieże World Trade Center w Nowym Jorku. Mówi im o ludziach, którzy tam zginęli. Dzieci zaczynają głośno zastanawiać się, czy Bóg niszczy ludzi, aby móc na ich miejsce stworzyć nowych. Nie udaje im się minutą ciszy uczcić śmierć ofiar. Nauczycielka chce im uzmysłowić, czym jest wieża, która może się nagle zawalić na ludzi. Prowadzi je pod komin cegielni, pokazując dzieciom, co się może stać, gdy się zawali.
Historia nr 2 (Francja) reżyseria – Claude Lelouch, producent – Tania Zazulinsky, scenariusz – Claude Lelouch, Pierre Uytterhoeven
Głuchoniema Francuzka oprowadzana po Nowym Jorku przez amerykańskiego przewodnika poznaje dzięki niemu nie tylko obce jej miasto, ale i miłość. Zostaje z nim w Nowym Jorku. Ona żyje w ciszy, on próbuje pokazać jej niedostępny dla niej świat dźwięków. Po roku obcość zaczyna zwyciężać w ich związku. Jego męczy jej zazdrość o świat dźwięków, w którym nie może uczestniczyć. Ręce gorączkowo wyrzucane przed twarzami w ich migowej kłótni. Rano wychodzi bez pożegnania. Oprowadza kolejną grupę głuchoniemych po wieżach World Trade Center. Wzburzona pisze do niego pożegnalny list.