Teoria ta ma swój wkład w zapoczątkowanie przemyśleń nad ideologią do badań nad mediami oraz stworzenie relacji między historią, a komunikacją. Jest kontynuacją myśli Marksa na temat wyzysku ekonomicznego stwarzając i wprowadzając do rzeczywistości kultury zależność, że myśli grupy czy klasy, która jest dominująca, są myślami jedynie słusznymi. Kultura jawi się więc jako przestrzeń starć różnych grup, a nie tylko dostarcza rozrywki czy zaspokaja potrzebę obcowania ze sztuką.
Z tego punktu widzenia teoria ta jest uniwersalna, gdyż dostarcza wzorzec myślenia, którego odbiorca może uważać, że ktoś dał się zmanipulować w sposób, w jaki on nie został oszukany. Teoria pomaga zrozumieć problem związku między mediami, a zmieniającymi się nierównościami społecznymi.
Przypisy Eric Maigret, Socjologia komunikacji i mediów, Oficyna Naukowa, Warszawa 2012, s. 88, 92. H. Walentowicz: Program teorii krytycznej Maxa Horkheimera. M. Horkheimer: Gesammelte Schriften, Bd. 4, Nachtrag, s. 224.
Bibliografia M.Horkheimer, Gesammelte Schriften, Frankfurt am Main. M.Horkheimer, GS, Nachtrag. M.Horkheimer, GS, Zum Problem der Wahrheit. H.Walentowicz: Tęsknota za lepszym: Historiozofia Maxa Horkheimera. „Nowa Krytyka”. Czasopismo filozoficzne .
Linki zewnętrzne
Critical theory , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].
Kategoria:Kierunki filozoficzne Kategoria:Nurty marksizmu