181–186..
Na słabych gruntach w wąskiej dolinie górskiej możliwa była jedynie uprawa niewielkich ilości owsa, kapusty, buraków pastewnych („kwaków”), a później i ziemniaków. W tym czasie zarząd dóbr cieszyńskich zaczynał już ograniczać swobodny wypas owiec w lasach górskich, więc podstawę gospodarki stanowiła hodowla bydła rogatego. Tymczasowe szałasy z czasem zamieniały się w stałe gospodarstwa. Osadnictwo postępowało systematycznie na stoki i w górę doliny, aż po jej południowy kraniec. Tu, na Sałajce, powstała najpierw warzelnia potażu, a później pastwisko dla krów, na którym z czasem zarząd dóbr książęcych wybudował murowaną leśniczówkę, a przy niej gospodarstwo dla leśniczego. Najpóźniej powstała w Górnej Łomnej kolonia, usytuowana pod Wielkim Połomem, w dolince prawobrzeżnego dopływu Łomnej, zwanego Przelacz, od którego dostała też swą nazwę. Istniejący tam szałas, przy którym wypasano krowy, został zlikwidowany w 1813 r. Na jego rozparcelowanym terenie Komora osadziła 32 kolonistów.