Kondratowicz, Łastoczkin, Gordiejew, Pawłowski, pułkownicy Rudniew, Cwietkow, Butenin, Sawicki, Oraz-Chan-Sardar, I. W. Zajcew, Kryłow, Liebiediew, Aleksandrow, podpułkownicy Bławatski, P. G. Korniłow, Iwanow, oficerowie niższych stopni Gaginski, Striemkowski, Feldberg, a ponadto inż. Nazarow, agent brytyjskiego wywiadu Tiszkowski, eser Aszur Chodżajew. Do organizacji przystąpił tajnie również K. P. Osipow. Wokół TWO zgromadziły się wszystkie antybolszewickie siły Turkiestanu – kadeci, mienszewicy, eserzy, nacjonaliści, basmacze, duchowieństwo muzułmańskie, b. urzędnicy carskiej administracji. Sztab organizacji nawiązał kontakt z atamanem Kozaków orenburskich Aleksandrem I. Dutowem, dowódcą Armii Ochotniczej gen. Antonem I. Denikinem, przywódcami kazachskiej Ałasz Ordy, władzami Emiratu Buchary i zakaspijskimi białogwardzistami. Podpisano umowę z gen. Wilfridem Mallesonem, przedstawicielem Wielkiej Brytanii na obszar Azji Środkowej, dzięki czemu uzyskano pomoc w postaci 100 mln rubli, 16 dział górskich, 40 karabinów maszynowych, 25 tys. karabinów ręcznych i dużej ilości wyposażenia wojskowego. Jednakże w październiku 1918 r. Sowieci wpadli na trop TWO, wprowadzając do niej następnie swoich agentów. W rezultacie większość przywódców zbiegła z Taszkentu na prowincję, a niektórzy zakonspirowali się.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Turkiestańska Organizacja Wojskowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.