linii miejskiej łączącej kolej wąskotorową z dworcem normalnotorowym.

Koleją sulejowską w latach 1902–1929 zarządzało Towarzystwo Drogi Żelaznej Podjazdowej Piotrków – Sulejów, a w latach 1929–1948 Towarzystwo Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych; tak jak pozostałe prywatne koleje w Polsce, została ona znacjonalizowana w 1948 roku i włączona do PKP.

Po wysadzeniu przez wycofujących się Niemców mostu kolei na Pilicy w 1945 roku, nie został on odbudowany, a trasę skrócono do przystanku Kępki, przemianowanego na Sulejów Pilica; około roku 1956 otwarto bocznicę ze stacji Sulejów do Zakładów Przemysłu Wapienniczego w Podkurnędzu.

Przebieg linii obok drogi krajowej nr 12 i konkurencja z autobusami, trwająca już od lat 20., a odznaczająca się m.in. obecnością trzech linii WPKM Piotrków Tryb. do Sulejowa, zaowocowały ostatecznie spadkiem przewozów w latach 80. (w pociągach jeździło średnio 7 osób) i zamknięciem ruchu pasażerskiego w 1986 roku – ostatni kurs odjechał ze stacji Piotrków Trybunalski Wąskotorowy 30 września o godz.