Donald Lundy Dell (ur. 17 czerwca 1938 w Savannah) – amerykański prawnik, menedżer sportowy, współzałożyciel Stowarzyszenia Tenisistów Zawodowych. Sam był również tenisistą, reprezentantem w Pucharze Davisa i uczestnikiem turniejów wielkoszlemowych.

Kariera tenisowa Kształcił się na Uniwersytecie Yale (dyplom w 1960), a następnie na Uniwersytecie Wirginii, gdzie w 1964 ukończył studia prawnicze. Z powodzeniem uczestniczył w amerykańskich akademickich rozgrywkach tenisowych, był trzykrotnie nominowany do tytułu „All-American” (1958-1960), a w 1959 doszedł do finału gry pojedynczej mistrzostw National Collegiate Athletic Association. Uległ wówczas reprezentantowi San Jose State University Whitneyowi Reedowi, z którym niebawem przyszło mu rywalizować w dorosłym tenisie. W tym samym sezonie Reed okazał się lepszy od Della w finale dużego turnieju w Cincinnati.

Od 1954 Dell uczestniczył w międzynarodowych mistrzostwach kraju (późniejsze US Open). W swoim debiucie wyeliminował byłego mistrza Wimbledonu, weterana Sidneya Wooda, by w II rundzie ulec rozstawionemu Japończykowi Kosei Kamo. Nie opuścił żadnej edycji turnieju aż do 1974, ale spektakularnych sukcesów nie odniósł;