Kreacja ta przyniosła mu nominację do nagrody BAFTA '67 dla najlepszego aktora brytyjskiego. W miniserialu BBC Wojny róż (The Wars of the Roses, 1965) zagrał króla Henryka VI.
Ciężkie czasy na początku lat 70. zmusiły go do rezygnacji z pracy scenicznej i dostał rozwód od jego pierwszej żony Harriet Lidgren, z którą był w związku w latach 1969–1972. Jego pierwszy film, który odniósł sukces to Richarda Donnera Omen (The Omen, 1976) z Gregorym Peckiem i Lee Remick. Przez następne pięciolecie, skupił cały swój czas na pracy. Był nominowany do nagrody Emmy za rolę Reinharda Heydricha w miniserialu NBC Holocaust (1978). Jako John Leslie Stevenson w melodramacie przygodowym Nicholasa Meyera Podróż w czasie (Time After Time, 1979) obok Malcolma McDowella i Mary Steenburgen zdobył nominację do nagrody Saturna. W 1981 otrzymał swoją pierwszą nagrodę Emmy za rolę Pomponiusa Falco w miniserialu ABC Masada (1981) z udziałem Petera O’Toole’a, Petera Straussa i Barbary Carrery.
Choć kolejne filmy z jego udziałem takie jak Bandyci czasu (Time Bandits, 1981), Tron (1982), Człowiek z dwoma mózgami (The Man with Two Brains, 1983) i Titanic (1997) Jamesa Camerona stały się kultowymi klasykami, Warner został w przeważającej części w cieniu.