Wykorzystywał niewiele kolorów do stworzenia swoich prac; najczęściej stosował ultramarynę, kobalt, czerwień angielską, umbrę, żółty, pomarańczowy i czerwony kadm, ochrę, tlenek chromu, biel ołowianą i biel cynkową.
Tematyka obrazów była zależna od upodobań klientów – kupców i restauratorów, którym Pirosmanaszwili płacił obrazami za żywność. Dominowały obrazy wystawnych uczt oraz popularnych postaci, jak Tancerka Margarita (portret francuskiej tancerki i śpiewaczki Marguerite de Sèvres, w której Pirosmani zakochał się bez wzajemności). Ponad 80 znanych obrazów stanowi przedstawienia zwierząt, zwłaszcza dzikich: jeleni i saren (ponad 20), niedźwiedzi (9 obrazów), a także zwierząt udomowionych np. baranków (8 dzieł). Malował też martwe natury, przedstawiające towary sprzedawane w odwiedzanych przez niego sklepikach, oraz fantastyczne krajobrazy z egzotycznymi zwierzętami. Część z jego prac określono mianem eposów, np. Polowanie i widok na Morze Czarne.
Jego twórczość została doceniona dopiero po śmierci. Udało się zgromadzić wiele obrazów rozproszonych po sklepikach i jadłodajniach. Obrazy gruzińskiego samouka są porównywane do dzieł najwybitniejszych prymitywistów, jak Celnika Rousseau.