Armia przyboczna cesarzy bizantyńskich, po złamaniu jej lojalności wobec zdetronizowanego Izaaka II, przez Aleksego III, nie mogła już stanowić oparcia dla cesarza.
thumb|left|Konstantynopol w średniowieczu (Cristoforos Buondelmonti, Description des îles de l’archipel, Bibliothèque nationale, Paris). W tych okolicznościach Aleksy IV zwrócił się do dowódców krucjaty o pozostanie armii krzyżowej pod Konstantynopolem do marca następnego roku, co pozwoliłoby mu zgromadzić obiecane środki, a krzyżowcom podjąć działania wojenne w Syrii. Ostatecznie na początku sierpnia podpisano umowę pomiędzy krzyżowcami, Wenecją a Aleksym. Osiągnąwszy porozumienie cesarz wyjechał odebrać hołd od podległych mu prowincji w Azji, a następnie przeprawił się wraz z Bonifacym z Montferratu na europejski brzeg i zajął Trację. Aleksy III po kilku starciach z wojskami krzyżowymi wycofał się do twierdzy Mosynopolis w Macedonii.