Jan VIII Paleolog (, ur. 17/18 grudnia 1392, zm. 31 października 1448 w Konstantynopolu) – najstarszy syn Manuela II. Cesarz bizantyński od 21 lipca 1425 roku.
Życiorys Tron objął po śmierci ojca. Już wcześniej Manuel uczynił Jana współrządcą (1408 rok), a 19 stycznia 1421 roku koronował. W związku z chorobą ojca i pobytem w klasztorze na Janie spoczywała odpowiedzialność za rządy w Cesarstwie. W 1421 wmieszał się w konflikt o tron wśród Osmanów, a rok później kierował obroną Konstantynopola przed nimi. Stolica Cesarstwa nie została zdobyta, ale Jan VIII musiał uznać się wasalem sułtana i oddać część ziem.
Porażki terytorialne i polityczne w Azji Mniejszej odbił sobie na Peloponezie. W 1427 roku usunął Karola I Toccę, zajmując praktycznie cały Peloponez. Jednak w 1430 Turcy zajęli Tesalonikę. Wtedy w związku z zagrożeniem tureckim Jan VIII zaangażował się w plan przeprowadzenia unii Kościołów, która miała zapewnić Bizancjum stałą pomoc wojskową papiestwa i ZachoduS. Olszaniec, Jan VIII, [w:] Paleologowie, seria: "Dynastie świata", Warszawa 2011, s. 40 - 41..