Ukończył gimnazjum we Lwowie. Podjął studia na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie, początkowo na Wydziale Filozoficznym, stanowiące kurs wstępny do innych studiów, ostatecznie wybrał prawo na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych.
Praca zawodowa Wobec trudności finansowych rodziny już podczas studiów był zmuszony podjąć pracę zarobkową pracując w kancelarii adwokackiej. Po ukończeniu prawa, mimo rozterek wstąpił do służby sądowniczej Cesarstwa Austrii na obszarze zaboru austriackiego. Początkowo pracował w C.K. Sądzie Kryminalnym we Lwowie, gdzie od około 1834 był akcesistą••, a od około 1837 do około 1847 kancelistą••••••••. Następnie został przeniesiony do C.K. Sądu Kryminalnego w Samborze, gdzie od około 1847 do około 1855 był aktuariuszem, w tym jednocześnie od około 1851 dodatkowo pełnił funkcję referenta pomocniczego•••••••. W 1848 został oskarżony przez prezesa sądu karnego w Samborze, Antoniego Liśkiewicza, o to, że mimo zakazu apelacyjnego nosił orzełka polskiego na czapce gwardzisty, który złożył wniosek do C.K. Ministerstwa Sprawiedliwości w Wiedniu o usunięcie go z urzędu, po czym minister Bach pochwalił postępowanie Poźniaka w zakresie niepodporządkowania się nakazowi apelacji (następnie ogłoszono urzędowe odwołanie ww. zakazu noszenia orzełka polskiego).