Po zdobyciu Jerozolimy przez chrześcijan w latach 1099-1187 służył jako siedziba zakonu templariuszy. Funkcję meczetu przywrócił mu ponownie wódz i polityk muzułmański Saladyn (1187).
Bazylikowy charakter meczetu Al-Aksa może też być wynikiem wzorowania się jego budowniczych na budowlach chrześcijańskich. W tym okresie architektura islamska nie była jeszcze wykształcona, a w budowie meczetu oraz Kopuły na Skale uczestniczyli bizantyjscy rzemieślnicy.
W 1951 w zamachu podczas wizyty w meczecie zginął król jordański Abdullah I. Zamachowiec usiłował także zabić jego wnuka, późniejszego króla Husajna, ale ten uszedł z życiem. W 1969 chrześcijański turysta Denis Michael Rohan podłożył ogień pod meczet. W pożarze przepadła mównica z drzewa cedrowego (minbar), dar sułtana Saladyna.
Od tego meczetu przyjęła miano druga intifada, nazwana intifadą Al-Aksa, czyli powstaniem w obronie najświętszego dla muzułmanów meczetu w Jerozolimie.
15 kwietnia 2019 roku, czyli tego samego wieczora, którego spłonął strop katedry Notre-Dame, w meczecie także wybuchł pożar. Ogień pojawił się w stróżowce przy dachu sali modlitwy Marwani. Został jednak szybko ugaszony, nie powodując w efekcie większych strat materialnych.
Zobacz też Brygady Męczenników Al-Aksa Świątynia Jerozolimska Święty Meczet
Przypisy
Kategoria:Architektura arabska A Kategoria:Wzgórze Świątynne Kategoria:Obiekty sakralne w Jerozolimie