Podobnie jak we wszystkich terytoriach, na których dominuje demokracja parlamentarna, kierujących się zasadą pluralizmu politycznego, tak i na Wyspach Owczych istnieje wiele partii politycznych, starających się o zdobycie jak największej liczby miejsc w lokalnym parlamencie, zwanym Løgting.
Rys historyczny Choć przywrócenie autonomii politycznej odebranej archipelagowi w 1816 nastąpiło dopiero w roku 1946, parlament, choć o bardzo ograniczonych funkcjach, stale istniał. Pierwsze ugrupowania zaczęły tworzyć się już na początku XX wieku. Wytworzyły się wtedy dwa, stojące po dwóch stronach farerskiej sceny politycznej, która poza tradycyjnym podziałem na lewicę i prawicę jest podzielona jeszcze ze względu na punkt widzenia względem związków z Danią. Były to: Partia Unii (far. Sambandsflokkurin), stojąca po prawej stronie sceny politycznej, opowiadająca się za uściśleniem związków z Królestwem oraz Partia Niepodległościowa (far. Sjálvstýrisflokkurin), chcąca odłączenia się od Danii i opowiadająca się po lewicy.