Słynne fragmenty Libiamo ne’ lieti calici (Więc pijmy za miłość) – akt I, duet (toast Alfreda) Un di felice eterea (Od dnia kiedy cię ujrzałem) – akt I, aria Alfreda Aria, w której Alfred wyznaje miłość Violetcie; zaczyna się od słów Un di felice (Dnia pewnego szczęśliwą [cię ujrzałem]). Motyw z tej pieśni powraca w arii Violetty Sempre libera E strano, e strano (To dziwne!) – recytatyw Violetty przechodzący w wielką arię Ah fors'è lui (Ach, moje dla niego serce to bije) Cabaletta Follie! Delirio vano è questo!… Sempre libera (Szaleństwa, złudzenia… Zawsze wolna, zawsze płocha) – zakończenie aktu I Di Provenza il mar, il suol (Posiwiały ojciec twój) – akt II, aria Giorgio Germonta, w której ojciec przypomina synowi zalety rodzinnego domu zapraszając go do powrotu Addio del passato (Żegnajcie przeszłości urocze wspomnienia) – akt ostatni (III lub IV w zależności od wersji), aria Violetty, liryczne „pożegnanie z przeszłością”