Jest jednym z najbardziej utytułowanych piłkarzy Prykarpattia.
Kariera reprezentacyjna W latach 1977–1980 bronił barw juniorskiej i młodzieżowej reprezentacji ZSRR, w składzie których osiągnął wiele sukcesów. Pełnił rolę kapitana Sbornej.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej przez pewien czas prowadził Chutrowyk TyśmienicaГвардія "залізного полковника" pełniąc role grającego trenera, ale po tym jak w 1993 awansował z drużyną do Przejściowej Ligi zrezygnował z pracy trenerskiejПів-віковий футбольний марафон.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1981 wicemistrz ZSRR: 1982 zdobywca Pucharu ZSRR: 1982 mistrz Pierwszej ligi ZSRR: 1979 brązowy medalista strefy VI Drugiej ligi ZSRR: 1987
Sukcesy reprezentacyjne wicemistrz Świata U-20: 1979 (w Japonii) mistrz Europy U-18: 1978 (w Polsce) brązowy medalista Mistrzostw Europy U-18: 1977 (w Belgii) mistrz Europy U-21: 1980
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1978 tytuł Mistrza Sportu Klasy Międzynarodowej ZSRR: 1980
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Iwano-Frankiwsku Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Piłkarze Spartaka Iwano-Frankiwsk Kategoria:Piłkarze Karpat Lwów Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów Kategoria:Piłkarze Dinama Moskwa Kategoria:Piłkarze Metalista Charków Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Zmarli w 2021