thumb|Korona hrabiowska stosowana w Austrii, Belgii, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Polsce, Rosji i Włoszech Hrabia – tytuł przysługujący: we wczesnośredniowiecznej monarchii Karolingów urzędnikom królewskim (szlachta urzędnicza) lub też ściślej – urzędnikom ziemskim zarządzającym w zastępstwie króla znacznymi majątkami ziemskimi; w średniowiecznej Europie feudalnym władcom określonych terytoriów wasalnych w ramach monarchii. Zwykle podlegali książętom bądź bezpośrednio królowi lub cesarzowi, np. hrabia Flandrii; przedstawicielom arystokracji (tytuł szlachecki występujący w większości państw Europy).
Etymologia Od łacińskiego pierwowzoru tytułu hrabiego, tj. wyrazu wywodzą się jego odpowiedniki w językach: angielski – , forma żeńska: francuski – , forma żeńska: grecki – (), forma żeńska: () hiszp., port. – , forma żeńska: (hiszp.), (port.) włoski – , forma żeńska:
Inną etymologię mają słowa wywodzące się od niemieckiego (forma żeńska ), który występuje w postaci: holenderski – , forma żeńska: duń., szwed.