śpiew, gitara) i w ten sposób ukształtował się najsłynniejszy skład wrocławskiej formacji. R. Misiek nadal luźno współpracował z zespołem – tak samo jak i muzycy zespołu, biorący udział w różnorakich projektach muzycznych saksofonisty – najczęściej mających w nazwie składu „Freedom”. W tym okresie wykrystalizował się indywidualny styl zespołu będący konglomeratem hard rocka, jazz rocka, rocka awangardowego oraz free jazzu z elementami rhythm and bluesa. R. Runowicz był inicjatorem wielu muzycznych pomysłów – zwłaszcza aranżacyjnych. Kierownikiem artystycznym i autorem tekstów był Andrzej Kuryło, zaś menedżerem Wojciech Olejnik, zastąpiony później przez Michała Frejtaka. Nurt w składzie poszerzonym o Juliana Kurzawę (trąbka) i Włodzimierza Plaskotę (kontrabas) zaprezentował się szerszej publiczności w styczniu 1972 na Festiwalu Młodzieżowej Muzyki Współczesnej (wcześniejszy Ogólnopolski Festiwal Awangardy Beatowej) w Kaliszu, gdzie zdobył równorzędną I nagrodę (m.in. obok Hallu i Laboratorium), zostając uhonorowanym „Pucharem Miasta Kalisza”, zaś Aleksander Mrożek otrzymał wyróżnienie za półgodzinną kompozycję Syn Strachu, którą zespół tam zaprezentował. Laury zdobyte w Kaliszu otworzyły przed muzykami Nurtu drzwi warszawskiego Studia M-1.