7 pułk artylerii polowej (FKR. 7) – oddział artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku 1 maja 1885 roku na bazie 6. Pułku Artylerii Polowej w Grazu został sformowany samodzielny Dywizjon Ciężki Nr 5 (niem. 5. Schwere Batterie-Division) w Radkersburgu. W 1888 roku dywizjon został przeniesiony do Lublany (), a 1 stycznia 1894 roku przeformowany w 7. Pułk Artylerii Dywizyjnej (niem. 7. Divisions-Artillerie-Regiment). W 1895 roku oddział został przeniesiony do Grazu z wyjątkiem kadry zapasowej, która pozostała w Lublanie. W 1898 roku powrócił do Lublany. 6 kwietnia 1908 roku oddział został przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 7.
Swoje święto pułk obchodził 3 lipca, w rocznicę bitwy pod Sadową, stoczonej w 1866 roku.
W 1914 roku stacjonował w Lublanie na terytorium 3 Korpusu i wchodził w skład 28 Dywizji Piechoty w Lublanie, a pod względem wyszkolenia był podporządkowany komendantowi 3 Brygady Artylerii Polowej w Grazu.
W sierpniu 1914, w czasie mobilizacji, pułk został włączony w skład 22 Brygady Artylerii Polowej należącej do 22 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej.
W 1916 roku oddział został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 28.