Część SS-VT służyła z Wehrmachtem podczas okupacji Kraju Sudetów, Austrii i Czechosłowacji oraz brała udział w inwazji na Polskę a następnie w kampanii przeciwko Aliantom na froncie zachodnim. Różne pułki SS-VT zostały przekształcone w dywizje Waffen-SS („Zbrojne SS”), które walczyły na różnych teatrach II wojny światowej. Oddziały składające się na SS-VT nie były znane jako „Waffen-SS” aż do przemowy Hitlera w lipcu 1940.
W 1939 cała SS została podzielona na dwie grupy: Allgemeine SS i Waffen-SS. Waffen-SS podzielona na trzy podgrupy: Ochrona osobista Hitlera (niem.: Leibstandarte) Oddziały Trupiej Czaszki (niem.: Totenkopfverbände) które zarządzały obozami koncentracyjnymi. Wspierające Oddziały Bojowe (niem.: Verfügungstruppe) których 39 dywizji w II wojnie światowej służyło jako jednostki bojowe u boku regularnej armii Wehrmachtu.
W 1941 głównodowodzący SS Heinrich Himmler ogłosił, że dodatkowe grupy Waffen-SS Verfügungstruppe zostaną sformowane z zagranicznych ochotników niebędących Niemcami. Celem było zdobycie dodatkowych stanów osobowych z okupowanych krajów.