Sokolniki – dawna gmina wiejska w powiecie lwowskim województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej (1934–1939), a także jednostka podziału administracyjnego Generalnego Gubernatorstwa w latach 1941–1944, wchodząca w skład dystryktu galicyjskiego. Siedzibą gminy były Sokolniki.
Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Kuhajów, Milatycze, Sokolniki, Sołonka, Wołków, Zagórze i Żyrawka.
W latach 1939–1941 zniesiona, będąc okupowana przez ZSRR, gdzie nie funkcjonowały gminy zbiorowe (vide rejon sokolnicki)Смерека Б. (2020). ЛЬВІВСЬКА ОБЛАСТЬ (1939-1959 рр.): адміністративний та демографічний довідник. Львів: НАЦІОНАЛЬНА АКАДЕМІЯ НАУК УКРАЇНИ..
W 1941 roku reaktywowana na skutek wojny niemiecko-radzieckiej, po zajęciu obszaru przez władze hitlerowskie. Gmina weszła w skład powiatu lwowskiego (Kreishauptmannschaft Lemberg), należącego do dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie, gdzie została kardynalnie zmodyfikowana. Większą część obszaru przedwojennej gminy Sokolniki (gromady Kuhajów, Milatycze, Sołonka, Wołków, Zagórze i Żyrawka) włączono do nowo utworzonej gminy Milatycze, po czym przy gminie Sokolniki zostały już tylko same Sokolniki.