Jest to bardzo rozpowszechniony obecnie schemat analizy. Najczęściej stosowany jest w bardzo uproszczonej formie, tzn. przybiera postać czterech list czynników (zwykle przedstawianych w formie tabelarycznej). Pełnia użyteczności techniki ujawnia się jednak, dopiero gdy poddać cztery pozornie niezależne grupy czynników analizie wzajemnych powiązań. W praktyce ćwiczenie to sprowadza się do odpowiedzi na serię pytań: Czy dana mocna strona pozwoli nam wykorzystać daną szansę? Czy dana mocna strona pozwoli nam zniwelować dane zagrożenie? Czy dana słaba strona ogranicza możliwość wykorzystania danej szansy? Czy dana słaba strona potęguje ryzyko związane z danym zagrożeniem?
jak łatwo wywnioskować analizę można też przeprowadzić w odwrotnym kierunku, tzn. od zewnątrz do wewnątrz: Czy dana szansa wzmacnia daną mocną stronę? Czy dana szansa pozwala zniwelować daną słabą stronę? Czy dane zagrożenie niweluje daną mocną stronę? Czy dane zagrożenie uwypukla daną słabą stronę?
Zwykle oba podejścia stosuje się uzupełniająco, stąd często w literaturze mowa o analizie /.
Odpowiedzi na powyższe pytania pozwalają zidentyfikować tzw.