Marian Ernest Szyrocki (ur. 6 kwietnia 1928 w Lublińcu, zm. 30 stycznia 1992 we Wrocławiu) – polski historyk literatury niemieckojęzycznej.
Życiorys W czasie okupacji uczęszczał na tajne komplety. W roku 1944 został wywieziony na roboty do Niemiec. W 1945 powrócił do kraju. Podjął studia na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując w roku 1950 dyplom magistra nauk pedagogicznych, w 1951 dyplom z historii sztuki, w 1952 roku z filologii germańskiej. Już jako student został zatrudniony w charakterze asystenta przy Katedrze Filologii Germańskiej Uniwersytetu we Wrocławiu. W 1956 uzyskał stopień kandydata nauk (ówczesny odpowiednik stopnia doktora) na podstawie dysertacji napisanej pod kierunkiem profesora Zdzisława Żygulskiego Działalność polityczna i literacka Marcina Opitza. Po habilitacji w 1960 został mianowany docentem. W roku 1968 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1974 profesorem zwyczajnymC_II_472-C_II_473BP-1992_2-82.pdf.
Po śmierci Mieczysława Urbanowicza był od 1 X 1970 dyrektorem Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Sprawował też funkcję kierownika Zakładu Literatury Niemiec, Austrii i Szwajcarii XIX i XX wieku.