Od 1989 do 1990 pozostawał członkiem KPL niezależnej od KPZR.

W 1953 rozpoczął pracę naukową jako dyrektor Katedry Ekonomii Politycznej na Kowieńskim Instytucie Politechnicznym (do 1955).

W 1962 po raz pierwszy zasiadł w ławach Rady Najwyższej Litewskiej SRR (mandat posła pełnił do 1990). W 1963 wybrano go przewodniczącym Rady Najwyższej Litewskiej SRR, a w 1975 objął urząd przewodniczącego jej Prezydium.

W latach 1974–1987 reprezentował Litwę w Radzie Najwyższej ZSRR. Od 1976 do 1985 pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej.

W latach 1986–1989 stał na czele stowarzyszenia "Žinija". Nagrodzono go pięcioma orderami, w tym Orderem Lenina i Orderem Rewolucji PaździernikowejPrzewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.).

Przypisy

Bibliografia Lithuanian S.S.R., rulers.org Litwa. Kratkaja encykłopedija, Wilno 1989 Vytautas Tininis, Visuotinė lietuvių enciklopedija, t. 2, Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, Wilno 2002

Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Litewskiej SRR Kategoria:Litewscy deputowani do