Stefania Ochmann-Staniszewska (ur. 1940) – polska historyk, specjalizująca się w zagadnieniach historii nowożytnej i parlamentaryzmu, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Ukończyła w 1963 studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Stopień doktora uzyskała w 1969, zaś stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii w 1976. W 1992 otrzymała tytuł naukowy profesora.
Zawodowo związana z Instytutem Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie doszła do stanowiska profesora zwyczajnego. W latach 1981–1984 była prodziekanem Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych UWr. Następnie w latach 1987–1990 pełniła funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historycznego. Objęła także stanowisko kierownika Zakładu Historii Polski i Powszechnej XVI–XVIII w. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół ustroju politycznego I Rzeczypospolitej, kultury politycznej szlachty i edytorstwa źródeł. Od 1994 do 1997 przewodniczyła jednemu z wydziałów Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego.
Odznaczenia Odznaczona Krzyżem Kawalerskim (2003). i Krzyżem Oficerskim (2011) Orderu Odrodzenia Polski.