Ponadto przeciwciała te ze znacznie mniejszą częstością lub sporadycznie mogą występować w następujących chorobach: młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (2–40% chorych) zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (1%) toczeń rumieniowaty układowy (2–8%) zespół Sjögrena (3%) twardzina układowa (5%) zapalenie stawów w przebiegu zakażenia HCV (do 5,7%) łuszczycowe zapalenie stawów (2–7,8%) borelioza (2%)
Przydatność kliniczna Diagnostyka reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) Częstość występowania przeciwciał aCCP u chorych na RZS ocenia się na ok. 75% w zaawansowanym okresie choroby oraz na ok. 61% we wczesnym RZS. Ponadto występują u 35–80% seronegatywnych chorych na RZS, czyli z ujemnym wynikiem oznaczenia czynnika reumatoidalnego w klasie IgM. Pojawienie się przeciwciał aCCP we krwi może nawet na 10–14 lat wyprzedzać wystąpienie objawów, ze znacznym wzrostem częstości ich występowania 1,5 roku przed klinicznym ujawnieniem się RZS. Jest to przydatna cecha przeciwciał aCCP, ponieważ powszechnie stosowane kryteria diagnostyczne American College of Rheumatology rzadko są spełnione we wczesnej fazie choroby.