Samuel Cunge (ur. 18 czerwca 1865 w Koninie, zm. 20 października 1942 w Warszawie) – polski lekarz chirurg żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się w Koninie w rodzinie żydowskiej, jako syn Jakuba Cunge. Ukończył czteroklasową szkołę w Koninie, następnie uczęszczał do gimnazjum w Kaliszu, które ukończył w 1887 roku. Studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim; dyplom uzyskał 20 grudnia 1893 roku.
Pracował jako chirurg w ambulatorium lecznicy rosyjskiego Czerwonego Krzyża przy ulicy Smoczej, prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Elżbiety. Następnie został zatrudniony w Klinice Chirurgii UW, od stycznia 1900 do końca grudnia 1905 jako asystent nadetatowy w klinice szpitalnej, potem wydziałowej. W 1905 roku, po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej, został wysłany jako chirurg wojskowy na Daleki Wschód. W 1906 roku został kierownikiem lecznicy rosyjskiego Czerwonego Krzyża. Po I wojnie światowej prowadził wolną praktykę, z czasem musiał jednak porzucić chirurgię na rzecz interny, ponieważ cierpiał na zaćmę.