thumb|250px|Ketamina – przykład dysocjanta Dysocjanty – grupa związków chemicznych, substancji psychoaktywnych, których działanie polega głównie na redukowaniu lub blokowaniu (często w sensie fizycznym) sygnałów z mózgu do „świadomości”. Efekty działania dysocjantów są opisywane jako depersonalizacja, analgezja, odrealnienie oraz uczucie śnienia na jawie. Deprywacja sensoryczna i dysocjacja mogą ułatwić wgląd w swoją osobowość. Uczucie śnienia na jawie i halucynacje sprawiają, że dysocjanty odczuwalnie przypominają psychodeliki.
Mechanizm działania większości dysocjantów połączony jest z antagonizmem receptora NDMA (kwasu N-metylo-D-aparaginowego), jednakże niektóre z substancji działających nieselektywnie wpływają na układ dopaminowy i/lub opioidowy, przez co mogą być w stanie wywoływać bardziej bezpośrednią i powtarzalną euforię bądź inne efekty zbliżone bardziej do innych popularnych substancji psychoaktywnych. Dlatego też dysocjanty uważane są za substancje o potencjale uzależniającym, w przeciwieństwie do psychodelików (tj. LSD lub DMT).