Lech Józef Piwowar (ur. 7 lutego 1909 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski poeta, satyryk, publicysta, tłumacz, krytyk literacki i teatralny, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn geologa i badacza polarnego Adama (zm. 1939) i Heleny z domu Czechowskiej. Absolwent gimnazjum w Olkuszu z 1928. Ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Szkole Nauk Politycznych w Katowicach. Od 1937 do agresji niemiecko-sowieckiej mieszkał w Dąbrowie Górniczej, gdzie jego ojciec był wcześniej prezydentem miasta.
Związany z lewicową awangardą literacką Krakowa. Członek Koła Literacko-Artystycznego Litart 1932–1935, a od 1933 Polskiego Akademickiego Klubu Artystycznego. Od 1934 jeden z redaktorów „Gazety Artystów”. Współautor szopek politycznych Teatru Artystów Cricot. Autor zbiorów wierszy Raj w nudnym zajeździe (1932)Piwowar Lech, Raj w nudnym zajeździe, 1932. Wersja cyfrowa pierwodruku w serwisie Polona.pl, Śmierć młodzieńca w Śródmieściu (1934)Piwowar Lech, Śmierć młodzieńca w Śródmieściu, 1934. Wersja cyfrowa pierwszego wydania w serwisie Polona.pl, Co wieczór (1936Piwowar Lech, Co wieczór, 1936. Wersja cyfrowa pierwszego wydania w serwisie Polona.pl).