Wincenty Kalitowski (ur. 22 stycznia 1894 w Lubichowie, zm. 16 lipca 1937 w Nowym Mieście Lubawskim), polski duchowny katolicki, proboszcz w Mrocznie, działacz społeczny, filomata.
Był synem Piotra i Julianny z Połomów. Korzystając z opieki i pomocy materialnej wikariusza w Lubichowie ks. Henryka Szumana uczęszczał do Collegium Marianum w Pelplinie. W czasie nauki w gimnazjum w Chełmnie, gdzie składał egzamin dojrzałości, należał do kółka filomackiego "Towarzystwo Tomasza Zana" (1912-1914). W 1916 rozpoczął studia z filologii niemieckiej w Berlinie; korzystał ze wsparcia materialnego Towarzystwa Pomocy Naukowej, które zasiliło go jednorazowym stypendium w wysokości 100 marek. Powrócił następnie do Pelplina i kontynuował naukę w Seminarium Duchownym, po ukończeniu którego przyjął 10 lipca 1921 święcenia kapłańskie.
Pierwszą placówką duszpasterską Kalitowskiego stało się kociewskie Zblewo, gdzie przez pewien czas był wikariuszem. Przeszedł następnie na analogiczne stanowisko do parafii w Tucholi, a potem w Łąkach Wielkich. W 1923 uczył jako katecheta w Szkole Wydziałowej w Grudziądzu. Po okresie pracy w Odrach, gdzie pełnił obowiązki kuratusa, otrzymał swoje pierwsze samodzielne probostwo – w Białutach.