Wiesław Bernolak (ur. 21 września 1941 w Łucku) – polski kompozytor, muzyk, gitarzysta, pianista i keybordzista.

Życiorys Urodził się w rodzinie nauczycieli Antoniego (1910–1987) i Ireny z domu Chlebowskiej (1915–2002). Brat Edwarda (ur. 1936), Zbigniewa i Danuty Lucyny (ur. 1953), śpiewaczki (sopran).

Po II wojnie światowej z rodziną przyjechał do Gdańska. Pierwsze jego publiczne występy miały miejsce podczas sobotnich zabaw tanecznych w klubie PPS „Społem” w Gdańsku, podczas których grał na pianinie, a na perkusji jego brat Zbigniew. W latach 1956–1958 występował na scenach Trójmiasta w kwartecie dixielandowym (z bratem Zbigniewem oraz Janem Szpakowskim, trąbka, i Jerzym Detko, klarnet). W 1959 w czasie pobytu w sanatorium w Dzierżążnie nauczył się grać na gitarze i występował w sanatoryjnej orkiestrze.

Od 1960 występował w zespole Czerwono-Czarni, następnie, w latach 1965–1968, w zespole rhythm and bluesowym Polanie. W 1968 dostał angaż w Zespole Muzycznym Marynarki Wojennej w Gdyni, potem pełnił funkcję kierownika muzycznego w „Studio Rytm” w Polskim Radio. Współpracował także z zespołami Quorum oraz Varsoviana 68, oraz grupami jazzowymi Władysława Jagiełły i Leszka Dudziaka (brata Urszuli).