Po kapitulacji zażądał spotkania w cztery oczy z gen. Władysławem Andersem, które mu umożliwiono. Gen. Anders nie wypowiadał się na ten temat w swych wspomnieniach Bez ostatniego rozdziału. Wspomnienia z lat 1939–1946 . Po osobistej interwencji Andersa u władz brytyjskich oraz starań Stolicy ApostolskiejO interwencję prosił papieża Piusa XII na pilnej, osobistej audiencji, odbytej w godzinach nocnych, przebywający w Watykanie biskup Iwan Buczko., żołnierzy Ukraińskiej Armii Narodowej nie wydano ZSRR (choć przymusową deportację wszystkich obywateli ZSRR przewidywały porozumienia jałtańskie), uznając ich za obywateli polskich i umożliwiono im legalną imigrację do Wielkiej Brytanii i krajów Imperium BrytyjskiegoLos tysięcy obywateli ZSRR, którzy w czasie wojny znaleźli się poza zasięgiem władzy sowieckiej jako jeńcy wojenni, robotnicy przymusowi w Rzeszy, więźniowie obozów koncentracyjnych, a zwłaszcza żołnierze oddziałów antykomunistycznych (blisko milion ludzi), po zakończeniu wojny wywiezionych do syberyjskich łagrów, doczekał się licznych wzmianek w pamiętnikach i literaturze przedmiotu. Por. zwłaszcza: Anne Applebaum, Gułag, Warszawa 2005, , Gustaw Herling-Grudziński Inny Świat, wyd. IX polskie Warszawa 1996 , Hans von Herwarth Między Hitlerem a Stalinem, wyd.