Historia Choć hepcydyna spełnia ważną rolę w metabolizmie żelaza, to została odkryta w 2000 roku jako peptyd LEAP-1 (ang. Liver-Expressed Antimicrobial Protein) podczas poszukiwań naturalnych substancji przeciwbakteryjnych. W sposób niezależny, badacze poszukujący substancji o działaniu przeciwbakteryjnym, w laboratoriach Tomasa Ganza i Alexandra Krause odkryli peptyd związany z zapaleniem i nazwali go hepcydyną, po stwierdzeniu że jest on produkowany w wątrobie ("hep-" od łac. hepar) oraz zaobserwowaniu jego bakteriobójczych właściwości ("-cid-"). Badacze obu grup koncentrowali swoją uwagę na przeciwbakteryjnych właściwościach tego peptydu.
Wkrótce po odkryciu badacze stwierdzili, że produkcja hepcydyny u myszy zwiększa się w warunkach przeładowania żelazem, a także w zapaleniu. Myszy zmodyfikowane genetycznie w kierunku zwiększenia ekspresji hepcydyny ginęły wkrótce po urodzeniu z ciężkim niedoborem żelaza, co znów zasugerowało kluczową rolę hormonu w regulacji gospodarki żelazem.