lokatę wśród 314 powiatów Polski.
Wskaźnik urbanizacji wyniósł 12,2%; w miastach w tym dniu mieszkało 4767 osób, zaś na wsi 34 356 osób.
Historia W 1764 w związku z próbą ograniczenia liczby posłów z Prus Królewskich przeprowadzono reorganizację administracyjną Prus Królewskich wprowadzając podział województwa na 7 powiatów (chełmiński, toruński, grudziądzki, radzyński, kowalewski, brodnicki i nowomiejski), w 1767 powołując dwa kolejne, golubski i łasiński. Były one w praktyce jedynie okręgami sejmikowymi (z każdego powiatu miało być wysyłanych 2 posłów), a dalej zachowano dawny podział na dwa okręgi sądowe. W praktyce, z racji na konfederację barską, a następnie I rozbiór decyzje te nigdy nie weszły w życie i nawet nie wytyczono granic poszczególnych powiatów.
1818–1945 1 kwietnia 1818 roku w rejencji kwidzyńskiej (prowincja Prusy Zachodnie) utworzono powiat Graudenz z siedzibą w Grudziądzu. W 1887 roku m.in. z jego części utworzono powiat Briesen z siedzibą w Wąbrzeźnie.
1 stycznia 1900 roku z powiatu wyłączono miasto Grudziądz. W 1900 r. zamieszkiwało w nim 58% Niemców i 40% Polaków. Ewangelicy stanowili 50% mieszkańców, a katolicy 48%.