Liczba nie ma liczby przeciwnej w -bitowej reprezentacji kodu U2.
Zapis liczb W dwójkowym systemie liczbowym najstarszy bit liczby -cyfrowej ma wagę Jedyną różnicą, jaką wprowadza tu kod U2, jest zmiana wagi tego bitu na przeciwną Wartość dziesiętną liczby U2 wyraża wzór:
Najstarszy bit koduje wartość liczby, ale jest też nazywany bitem znaku, ponieważ świadczy o znaku liczby: jeśli jest ustawiony (=1), to liczba jest ujemna, jeśli jest skasowany (=0), to liczba jest nieujemna.
Zwiększając obszar zajmowany przez liczbę w kodzie U2 (np. z jednego bajta na dwa), dodawany obszar wypełnia się bitem znaku.
Kod U2 może być również użyty do przechowywania liczb ułamkowych o stałej pozycji przecinka. Zapisywany jest wówczas licznik ułamka o mianowniku będącym potęgą liczby dwa ( np. 2, 4, 8,...), mianownik nie jest zapisywany. Przy mnożeniu i dzieleniu takich liczb wymagane są korekty, jeśli wynik ma mieć przecinek w tym samym miejscu.
Przykład 11101101U2 = 1 · −27 + 1 · 26 + 1 · 25 + 0 · 24 + 1 · 23 + 1 · 22 + 0 · 21 + 1 · 20 = −128 + 109 = −19
Liczba przeciwna Aby zamienić liczbę w U2 na przeciwną, należy wykonać dwa kroki: dokonać inwersji bitów, czyli zamienić 0 na 1 i odwrotnie; zwiększyć wynik o 1.