– 7. cesarz JaponiiKunaichō: 孝霊天皇 (7), według tradycyjnego porządku dziedziczeniaTitsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 5-6; Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial Family of Japan, p. 30.
W roku 317 p.n.e. został oficjalnie uznany za następcę tronu. Według Kojiki i Nihon-shoki jego imię przed objęciem władzy brzmiało Ooyamatonekohikofutoni no Mikoto (zapisywane 大日本根子彦太瓊尊 w Nihon-shoki, a 大倭根子日子賦斗邇命 w Kojiki).
Kōrei panował w latach 290–215 p.n.e.Titsingh, p. 5; Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 625.
Za jego panowania siedzibą cesarza był pałac w Tawaramoto w prefekturze Nara. Według Kojiki dożył 106 lat, według Nihon-shoki – 128. Przypuszcza się, że długość życia cesarza była mierzona według półrocznego kalendarza lub też, że okresy panowania Kōrei i Kōan zostały zsumowane. Jest jednym z ośmiu cesarzy japońskich, na temat których brakuje dokładnych informacji w księgach historycznych (Kesshi Hachidai, „Osiem pokoleń bez historii”).
Mauzoleum cesarza Kōrei znajduje się w prefekturze Nara. Nazywa się ono Kataoka no Umasaka no misasagiPonsonby-Fane, p.